Gümüşlük Müzik Festivali 23. yılını Gülsin Onay konseriyle kapatıyor

Gümüşlük Müzik Festivali 23. yılını tamamlıyor. 17 Temmuz’da başlayan festival 6 Eylül’de sona erecek; takvimde son konserler kaldı.

Festival, Bodrum’un Gümüşlük beldesinde iki mekânda yürüyor: Koyunbaba Antik Taş Ocağı ve Gümüşlük sahilindeki festival merkezi.

Kapanışta Gülsin Onay sahne alıyor

Festival geleneğini bozmuyor: kapanış konserini devlet sanatçısı piyanist Gülsin Onay veriyor. Onay’a oğlu kemancı Erkin Onay ve Rus viyolonselci Denis Shapovalov eşlik ediyor.

Aile ve kuşak bağının sahneye taşınması, festivalin kendi süreklilik fikriyle de örtüşüyor.

Onay’ın festivalle bağı bir gecelik değil: 2004’teki kuruluşundan bu yana festivalin sanat danışmanlığını yürütüyor. Yani kapanış konserini veren isim, programın yirmi iki yıldır kurucularından biri.

Gülsin Onay 1987’de devlet sanatçısı unvanını aldı; Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrasının solisti. Paris Konservatuvarında Pierre Sancan, Monique Haas ve Nadia Boulanger ile çalıştı ve on altı yaşında “Premier Prix du Piano” ile mezun oldu. Kariyeri boyunca beş kıtada altmış sekiz ülkede konser verdi.

2003’ten bu yana UNICEF iyi niyet elçisi olan Onay, dört yüzden fazla öğrenciye piyano eğitimi verdi. Festivalin eğitim ayağıyla kişisel çizgisinin örtüşmesi de bu yüzden.

Antik taş ocağında konser

Festivalin en bilinen yanı mekânı. Koyunbaba Antik Taş Ocağı, adı üstünde bir konser salonu değil: taşın çıkarıldığı, doğal akustiği olan açık bir alan. Klasik müziğin bu tür mekânlara taşınması Türkiye’de sık rastlanan bir uygulama değil.

Festivalin bir de okulu var

Gümüşlük Festival Akademisi, festivalin eğitim ayağı. Bu yıl genç müzisyenler için üç ayrı ustalık sınıfı düzenlendi; eğitmenler arasında Deren Eryılmaz, Elif Gökçe Türkili ve Gülsin Onay yer aldı.

Yaz festivallerinin çoğu konser takviminden ibaretken, eğitim programı olan bir festival izleyici kadar icracı da yetiştiriyor. Yirmi üç yıllık sürekliliğin bir açıklaması da burada.

Künye

Eylülün müzik takviminde başka duraklar da var: Gazhane’de gitar festivali →